|
Er lag een man op straat, hij bloedde uit zijn hoofd. Ik rende naar hem toe. Ik herkende zijn beige met bruine trui... Het was mijn vader. Ik knielde naast hem neer, hield zijn hand vast, zei: He ouwe, het komt allemaal weer goed... blijf rustig liggen. Vanaf dat moment vocht hij voor zijn leven. Het was een heroische strijd in een eindspel dat niet te winnen viel. De scepticus werd een held. Op een nacht droomde ik van een mooi bruin paard dat alleen door de woestijn draafde. Mijn vader is me nooit zo nader geweest als in de laatste 12 dagen van zijn leven. Het is misschien wreed dat ik het zeg, maar ik ben dankbaar voor de directheid en nabijheid die dit gegeven heeft. Pa, je bent altijd een padvinder gebleven, welgemoed en onversaagd. En reuze sportief als je het helemaal niet met ons eens was. Nu ben je ongetwijfeld op weg naar nieuwe avonturen. Op dit punt waar onze wegen zich splitsen, wens ik je een hele goede reis. Afscheid van mijn vader. Uitgesproken ter gelegenheid van zijn crematie. 15 september 2000 Ante Wessels |